कविता: सावळा तो विठ्ठल उभा विटेवरी

कविता: सावळा तो विठ्ठल उभा विटेवरी

सावळा तो विठ्ठल उभा विटेवरी,
भक्तांच्या हाकेला धावतो सत्वरी।

गळ्यात तुळशीमाळ, पितांबर शोभे,
नामाचा गजर, मनाला तृप्तता लाभे।

ज्ञानोबांची पालखी, तुकोबांची वारी,
संतांच्या पाऊलखुणांनी धन्य पंढरी।

कर कटेवरी, देई भक्तांना आधार,
साऱ्या जनांचे स्वप्न करितो साकार।

चंद्रभागेच्या तीरी घुमे नामाचा गजर,
विठ्ठल-विठ्ठल असा जयघोष निरंतर।

शोभे मस्तकी सुंदर कस्तुरीचा टिळा,
दर्शनाने पावन होई भक्त साधाभोळा।

ज्ञानोबा-तुकोबांचा वारीभर जयघोष,
पांडुरंग म्हणता मिटती सारे दोष॥

Views: 20

Leave a Reply