कविता – कातर क्षण
ओथंबलेले क्षण का स्मरतात
स्मृती उगाचच गर्दी करतात
जुन्या आठवणी कुरतडतात
हळुवार क्षणी मात्र डोकावतात
कविता / प्रकाशचित्र – अद्वितीय वारी
आनंदाचे निधान वारी
आत्म्याचे कल्याण वारी
मैलोन् मैल प्रवास वारी
आत्म्यावर प्रकाश म्हणजे वारी
कविता / प्रकाशचित्र – अद्वितीय वारी Read More »
कविता : मैत्री
शब्दा पलीकडची नि:शब्द निखळ मैत्री
दुधाच्या सायी सारखी घट्ट असते मैत्री
नदी पात्रातील प्रवाही पाण्यासारखी दोस्ती
अवगुणात चांगले गुण शोधणारी असते दोस्ती
अवखळ, अल्लड, दिलदाराची यारी
यार साठी मार खायची सुद्धा असते त-यारी
कविता : वासना
ही कसली सभ्यता ही कसली वासना
का होतात सारख्या-सारख्या निंद्य घटना
का होतो अन्याय का होतो अत्याचार
आणि किती निरागस पाकळ्या खूडणार?
का समजतात तिला फक्त भोगाचे शरीर
संपेल का वासनेच्या भुकेची विखारी किनार?
हे महादेवा…
तूच जन्म, तूच मृत्यु
तूच नृत्य, तूच गीत
तूच शक्ती, तूच भक्ती
हे शिवा… आजन्म तुझा भक्त राहीन मी
तूच निश्चल, तूच संगीत
तूच सापेक्ष, तूच निष्पक्ष
तूच कठोर, तूच कृपाळू
हे भैरवा… आजन्म तुझेच संगीत गाईन मी
छंद आणि प्रश्न
वाटते स्वत:च्या आत कथेसाठी पात्र शोधावे
कुंभारा प्रमाणे भूमिकेला स्वत: घडवावे
कथेतील भांडणात उगीच का पडावे
पु.लं. प्रमाणे अमृत कण कसे शिंपडावे?
छायाचित्रातील व्यक्तीशी हितगुज करावे
कधी चित्रकारा सारखे छायाचित्र रेखाटावे
आजींची खोली
ना भावनेचा हुंकार, ना श्वसनाचा अंहकार
ना शब्दाचे उच्चार, ना इच्छेचा आविष्कार
खोली सुनसान, अडगळीचे सामान
कोपर्यात छायाचित्र, मुक्तीचे साधन
श्वास अडकला होता, कोंडले होते क्षण
तुटले होते व्यासपीठ, सांडले सोन्याचे कण