निवडक चारोळी
बाणाने पंख रक्तबंबाळ झाले
म्हणून काय झाले….
शब्दाने हृदय विदीर्ण झाले
म्हणून काय झाले….
प्रयत्नाला प्रचंड अपयश आले
म्हणून काय झाले….
तत्व जागृत असतात तिथे हार नसते
वजाबाकी
आज परत तिची तीव्रतेने आठवण येत होती. आयुष्याच्या या वळणावर आपण किती एकटे आहोत हे स्वत: ला जाणवत होते. आयुष्य सगळे द्वेष करण्यात गेले. पैसे असले तर सगळे साथ देतात पण पैसे नसल्या वर माणसाची खरी किंमत कळते.
रूपाने वैभवी दिसायला चारचौघी सारखी. रंगामुळे सामान्य दिसणारी, शिक्षण बेताचे, पण परिस्थिती ने बरेच काही शिकलेली. माणसाच्या गर्दीत डाव्या रूपा मुळे उठून न दिसणारी. शारीरिक व्यंगामुळे कधी-कधी विचित्र वाटणारी. पण देव एका हाताने घेतो आणी दुसर्‍या हाताने देतो. रूपाने जरी डावी असली तरी ती बोलण्यात चतुर आणि कामात हुशार. तिला कामाचा उरक भरपूर. मुख्य म्हणजे आहे त्या परिस्थितीशी जुळवून राहणारी. टापटिप राहून घर सावरणारी.
कविता : कुटुंब आणि वाद
विनाकारण उगाच झुंजतात माणसं
इतरांवर विश्वास ठेवून गंजतात माणसं
नात्यातला गुंता वाढवतात माणसं
वेड पांघरूण व्यर्थजगतात माणसं
सरड्या प्रमाणे रंग बदलतात इथे
पश्चातापा मुळे आत जळतात इथे
समई प्रमाणे सतत तेवत राहतात इथे
जीवाला-जीव लावणारे असतात इथे
कविता : कुटुंब आणि वाद Read More »
बाहूबली २ – एक निरीक्षण
सुंदर, अद्भुत, अकल्पनीय असा चित्रपट बनवला आहे राजमौली या दिग्दर्शकाने. चित्रपटाची प्रत्येक फ्रेमवर मेहनत जाणवते. दिग्दर्शक प्रेक्षकांच्या मनाची घट्ट पकड घेतो. महाभारताचे प्रतिबिंब जाणवेल कथेत. महाभारताच्या कथेत तुम्हाला सगळे काही सापडते त्या प्रमाणे इथे प्रयोग, प्रेमाचा त्रिकोण, हेवेदावे, मारामारी, वचन, शिक्षा, अदभुत पराक्रम विनोद, नाट्य, रहस्य, डाव-प्रतिदाव, अतर्क, अजिंक्य, डोळे दिपावणारे विशिष्ठ परिणामकारक दृश्य आणि त्यात कथेतील वळण चित्रपटाला एका वेगळ्याच रम्य दुनियेत घेऊन जातो.
बाहूबली २ – एक निरीक्षण Read More »
महेश मंदिर यात्रा २०१७ – शिरूर ताजबंद
सप्ताहाचा शेवटच्या दिवसाची प्रसन्न सुरुवात काकडा भजनं झाल्यानंतर “याती कुळ माझे गेले हरपुनी । श्रीरंगा वाचून अणू नेणे॥” या गवळणीने झाली.
११ वाजता काल्याचे किर्तन ह. भ. प मोहन महाराज खुर्दळीकर यांनी पुढील अभंगावर केले.
उपजोनिय पुढती येऊ । काला खाऊ दही भात!!१!!
वैकुंठी तो असे नाही । कवळ काही काल्याचे!!ध्रु!!
एकमेका देऊ मुखी । सुखी घालु हुंबरी!!२!!
तुका म्हणे वाळवंट । बरवें नीट उत्तम!!३!!
“काला म्हणजे जीव ब्रह्माचे ऐक्य. काला स्वर्गात सुद्धा भेटत नाही. आम्ही परत-परत काला खाण्यासाठी येऊ आणि पंढरपुरात वाळवंटात एकमेका सोबत काला खाऊन आनंदाने नाचू.” असा अभंगाचा अर्थ वडीलांनी सांगीतला आहे.
महादेव मंदिर यात्रा कधी पासून सुरू झाली याची कुठेही नोंद नाही. शिरूर ताजबंद येथे १९५४ या साली माधवराव गुरुजी, अहमदपूरकर यांनी यात्रेच्या काळात सप्ताह करायला सुरूवात केली. यात्रेचे वेध गुढीपाडव्या वेळेस लागतात. यात्रा सप्ताह दर वर्षी चैत्र महिन्याच्या षष्ठीला सुरू होतो. त्रयोदशीला सप्ताहाचा शेवट असतो. बहुतेक मार्च किंवा एप्रिल च्या दरम्यान वेळ असते. ५ वाड्या आणि सहावे शिरूर या गावातील मंडळी कार्य पार पाडतात. गावातील विविध
महेश मंदिर यात्रा २०१७ – शिरूर ताजबंद Read More »
परिणाम
पंखा खडखड आवाज करत फिरत होता. मुग्धाला दोन दिवसांपासून अस्वस्थ वाटत होते. स्नान गृहात जाऊन आल्यावर तिला कुठे आल्हाददायक वाटलं. आणि आत्ता कुठे वाटल की पोट साफ झाले आहे. हुश्श! आत्ता परवा पासून दिनचर्याला सुरुवात करायला हरकत नव्हती. परत तेच ऑफिसच कार्य, आणि घर यात मुग्धा गुरफटणार होती.
मुग्धा ऑफिस ला रूजू झाली. तिची सगळ्या मित्र-मैत्रिणींनी तिची विचारपूस केली. मग हळू-हळू मागील राहलेले कार्य आणि येणारे नवीन काम याचा तिने मेळ घालायचा प्रयत्न केला. तिला वेळेचे आणि कामाचे व्यवस्थापन व्यवस्थित जमायचे. मुग्धाचा नवरा प्रथमेश सुद्धा एका चांगल्या कंपनीत मोठ्या हुद्यावर होता. त्यांना दररोज एकमेकाला वेळ द्यायला जमायचे नाही. मग ती कसर दोघं आठवड्याच्या सुट्टीत भरून काढायचे. मागील कार्य संपायच्या आधीच मुग्धाला दुसर्‍या एका मोठ्या कार्यासाठी नियुक्ती झाली. मग काय ती परत एकदा जोमाने कामाला लागली. मुग्धाला कधी-कधी कामकाजाचा थकवा जाणवायचा.
संगमेश्वर(झारा संगम) आणि नृसिंह मंदिर (बीदर)
मी सकाळी ५.३० वाजता झहिराबादला पोहोचलो. तिथे बस स्टॅन्ड वर २ माणसे मराठीत बोलत होती. तेलुगू परिसरात पहाटे-पहाटे अलभ्य लाभ. चौकशी केल्या नंतर ती मंडळी आमच्या भागातीलच होती. तेथून ते दोघे संगमेश्वर मंदिराला जाणार होतो.
संगमेश्वर येथे पुरातन महादेव मंदिर आहे. हे मंदिर बऱ्याच कुटुंबासाठी कुलदैवत असल्या मुळे येथे भाविकाची वर्दळ असते. मंदिरात गरूड स्तंभ आहे. तिथे भाविक पाण्याच्या कुंडाची पुजा करतात. दिवसातून पहिल्यांदा कुंड पूर्ण उपसतात. कुंडाच्या एका कोपर्‍याच्या देवळीतून पाण्याचा स्रोत येतो. कुंडातील पूर्ण पाणी उपसतात. एका विशिष्ट देवळीत नेवैद्य ठेवतात जेथे महादेवाची छोटी पिंड आहे. नेवेद्य पाण्याच्या विरुद्ध दिशेला सोडून सुद्धा आतल्या बाजूस ओढला जातो.
संगमेश्वर(झारा संगम) आणि नृसिंह मंदिर (बीदर) Read More »
प्रतापगड
एखादी ऐतिहासिक वास्तु आपल्या जवळ असून सुद्धा आपल्याला बघण्यासाठी वेळ भेटत नाही तसेच काहीसे प्रतापगड बाबतीत झाले.
एका निमित्ताने महाबळेश्वरला जाण्यात आले. आम्ही तेथून प्रतापगडला गेलो. त्यात वेळेमुळे काही मित्र नाराज झाले पण ठीक आहे होते असे कधी कधी.
मला लहानपणी इतिहासाच्या पुस्तकात प्रतापगडाचा उल्लेख आहे हे आठवले आणि त्यात किल्ल्याच्या टेहळणी बुरूजाचा फोटो सुद्धा होता. प्रतापगड महाबळेश्वर पासून फक्त 22 किलोमीटर वर आहे. महाबळेश्वर पासून प्रतापगड जायचा रस्ता वळणा वळणाचा आहे. रस्ता घाटा घाटातून आणि डोंगरातून जातो. परंतु रस्त्यावर खुप खड्डे सुद्धा झालेत. त्यामुळे थोडी चिडचिड होते. पण मित्रामध्ये आठवणी सांगण्यात कधी वेळ गेला कळलेच नाही. संभाषणाचा वारू चौफेर उधळला होता. दोन कारमध्ये कुरघोडी करण्यातच किल्ला जवळ आला.
भेटला का वेळ दादा तुला
जगण्याच्या फाफटपसाऱ्यात विसरू नको मला
लहानपणीच्या लुटू पुटु खेळाची शपथ तुला
आठवतो का बघ आपण बांधलेला किल्ला
संवाद अखंड राहावा हे सांग स्वत:ला
जीवनाचे रहाटगाणे प्रवाही
वेळेचा मोबदला मिळेल तुला…
चल सुख दुःखाच्या गोष्टी सांगू एकमेकाला
भेटेल का वेळ दादा तुला….
भेटला का वेळ दादा तुला Read More »